Vaak erger ik me dood aan het "hip, hipper, hipst" taalgebruik en gedrag dat ons via al het entertainmentgeweld massaal overspoelt. In de drang om allemaal vooraan te geraken en gezien te worden, loopt iedereen over iedereen en overtreft iedereen iedereen om toch maar het coolst over te komen enzovoort enzovoort.
Ik vind dat allemaal zo vermoeiend ... Maar als artiesten zitten we soms mee in die mallemolen rond te draaien.
Een lijstje maken van alles wat me stilaan in het entertainment taalgebruik en houding "de strot" begint uit te komen zou uren vergen. Toch een paar voorbeelden? "Ik ga er voor", "Geef er een lap op", "Het is mijn ding", "sexy" "Sexy" "Sexyyyyy".... enzovoort....
Dan krijg ik echt heimwee naar het gewone, het echt gemeende, het warme, het verwarmende...
In al het overaanbod van "hebt ge me gezien" Allez, "hebt ge me niet gezien" is het zo vaak hard zoeken naar ....het gewone, het warme...
Al dat flitsend gedoe, ook wij worden er al te vaak in meegezogen en vooral leeggezogen ...
Al te vaak kruip ik dan 's avonds in mijn bedje met een gevoel van "oef, hier op deze plaats kan ik eindelijk gewoon mezelf zijn. Mijn imago afleggen, en vooral al dat flitsend gedoe van de TV en live evenementen die veel volk trekken uit mijn overbeladen hoofd bannen en me gewoon een klein deeltje voelen van dat grote universum." Want onze planeet is en blijft gelukkig magnifiek in haar natuur...waar alles gewoon "is"...
zondag 6 mei 2012
vrijdag 4 mei 2012
De media, o die media toch...
Ik ben geen politieke De Wever fan en besef goed dat hij door het programma de slimste mens echt bekend en populair geraakt is in Vlaanderen.
Maar in de mediazaak "Jos Ghysen" heeft hij wel gelijk. Het gaat niet op om zo maar in een druk bekeken programma om het even wie met naam en toenaam te beschuldigen van ernstige feiten, zonder dat die persoon de kans heeft om zich te verdedigen.. Trouwens voor dat soort zaken zijn er andere kanalen om dat aan te kaarten in onze rechtstaat. En om persoonlijke vetes uit te vechten in de media...dat zegt meer over de persoon die ze absoluut via dat kanaal wil uitvechten. Trouwens in een debat vol "ruzietaal" is er niemand de winnaar. Dat beseffen de meeste mensen in het publiek wel degelijk...
Maar in de mediazaak "Jos Ghysen" heeft hij wel gelijk. Het gaat niet op om zo maar in een druk bekeken programma om het even wie met naam en toenaam te beschuldigen van ernstige feiten, zonder dat die persoon de kans heeft om zich te verdedigen.. Trouwens voor dat soort zaken zijn er andere kanalen om dat aan te kaarten in onze rechtstaat. En om persoonlijke vetes uit te vechten in de media...dat zegt meer over de persoon die ze absoluut via dat kanaal wil uitvechten. Trouwens in een debat vol "ruzietaal" is er niemand de winnaar. Dat beseffen de meeste mensen in het publiek wel degelijk...
De media zouden uiterst voorzichtig moeten omspringen met beschuldigingen want iemand is rap gekraakt voor de rest van zijn/ haar leven en daarbij worden dan ook nog eens onschuldige gezinsleden mee door de modder gesleurd!
Het is aan ons, kijkers en lezers, om deze werkwijzen niet meer te pikken en desnoods massaal aan te klagen...Maar ja; we kijken en lezen o zo graag roddel over andermans leven...Drama trekt aan gelijk een bepaald soort vliegen dat massaal op uitwerpselen jumpt...Zit het diep in ons gebakken? Of kunnen we er iets aan doen?Oma's wijze raad is alweer van toepassing: "'t Is goed om 's avonds in eigen hart te kijken en te zien of ik niemand heb kwaad gedaan"... of toch zoiets in die zin...
dinsdag 24 april 2012
snel veroordelen ...
Wat spelen we toch graag het "media-we zijn geschokt-laat ons onmiddellijk veroordelen en kraken- en nu is de kous af" spelletje!
Terwijl bij dit seksuele intimidatie "schandaal" vooral het probleem van "er was geen goed functionerend aanspreekpunt" boven water komt.
Het echte probleem is dat de vrouwen klokkenluiders in kwestie het binnen het bedrijf niet uitgelegd kregen aan een betrouwbaar aanspreekpunt. En nu moet de dader daar na al die jaren plots voor publiek aan de schandpaal genageld worden.
Toen ik in de jaren 80 nog voor een grootbank werkte, hadden we gelukkig wel een goed functionerend aanspreekpunt. Een compleet betrouwbare integere vrouw, met gezag, die die zaken, in nauw overleg met de bedrijfsgeneesheer, aan de bron oploste.
De weg die hier door de journalisten klokkenluiders en Humo gevolgd is, is heel bedreigend voor een rechtstaat en haar inwoners. Want als ze al die mensen die in het verleden iets mispeuterd hebben zo gaan vastnagelen, via de media: ik zou ze niet willen te eten geven...
En wat is het besluit van heel de zaak: het laat een wrange nasmaak achter: een gezin is gekraakt, de klokkenluiders zijn blijkbaar wat geschrokken van de reacties, iedereen heeft zijn oordeel gegeven en er is vooral supersnel veroordeeld...Maar de grond van het probleem: hoe zit het met dat aanspreekpunt, daar heeft men in alle talen over gezwegen...Had dat goed gewerkt dan hadden we deze schokkende zaak wellicht nooit hoeven mee te maken...
Over het ruimer kader van alles moet persé "sexy sexy sexy" zijn, zullen we het maar niet hebben..Elk kan dat voor zich wel invullen en aan oma's wijze raad denken: "wie de kat bij de melk zet"....
Dat er in de sexy gerichte samenleving sommige mannen losgeslagen rondlopen, tja..hoeveel? Ik wil ze in elk geval niet te eten geven...
Terwijl bij dit seksuele intimidatie "schandaal" vooral het probleem van "er was geen goed functionerend aanspreekpunt" boven water komt.
Het echte probleem is dat de vrouwen klokkenluiders in kwestie het binnen het bedrijf niet uitgelegd kregen aan een betrouwbaar aanspreekpunt. En nu moet de dader daar na al die jaren plots voor publiek aan de schandpaal genageld worden.
Toen ik in de jaren 80 nog voor een grootbank werkte, hadden we gelukkig wel een goed functionerend aanspreekpunt. Een compleet betrouwbare integere vrouw, met gezag, die die zaken, in nauw overleg met de bedrijfsgeneesheer, aan de bron oploste.
De weg die hier door de journalisten klokkenluiders en Humo gevolgd is, is heel bedreigend voor een rechtstaat en haar inwoners. Want als ze al die mensen die in het verleden iets mispeuterd hebben zo gaan vastnagelen, via de media: ik zou ze niet willen te eten geven...
En wat is het besluit van heel de zaak: het laat een wrange nasmaak achter: een gezin is gekraakt, de klokkenluiders zijn blijkbaar wat geschrokken van de reacties, iedereen heeft zijn oordeel gegeven en er is vooral supersnel veroordeeld...Maar de grond van het probleem: hoe zit het met dat aanspreekpunt, daar heeft men in alle talen over gezwegen...Had dat goed gewerkt dan hadden we deze schokkende zaak wellicht nooit hoeven mee te maken...
Over het ruimer kader van alles moet persé "sexy sexy sexy" zijn, zullen we het maar niet hebben..Elk kan dat voor zich wel invullen en aan oma's wijze raad denken: "wie de kat bij de melk zet"....
Dat er in de sexy gerichte samenleving sommige mannen losgeslagen rondlopen, tja..hoeveel? Ik wil ze in elk geval niet te eten geven...
donderdag 19 april 2012
Wat doe ik dat toch graag...
Wat deed het gisteren weer deugd om op de planken te staan...Heb mijn nieuwe bindteksten kunnen uittesten en de fijnzinnige humor die er handig ingeweven is, slaat aan...Je voelt dat als je publiek er stil van wordt of nu en dan lacht met een grappige formulering. En als ze je achteraf bepaalde citaten letterlijk komen navertellen dan weet je... ik heb ze bereikt...
Daarvoor doe ik het. Ook voor de ambiance die we creëren, natuurlijk. Maar ik wil er meer in leggen.... op een manier waarop het aanslaat...Dat is kwestie van vorm, formulering en de manier waarop je het aanbrengt, zeker ook de timing en de verbindingen... Goed voorbereid maar toch komen er altijd rake dingen door op het moment zelf, in samenwerking met ons publiek en de situatie die zich aandient...
Zalig zalig zalig...
Wat doe ik dit graag!!! En nu toch even rusten. Want na zo'n optreden ben je zowel fysiek als mentaal aan rust toe. Toch op de manier waarop wij optreden. Ik geef alles, maar dan ook alles...
We hebben er een grappige bindtekst over gedeeld: Wat wij al niet doen opdat ons publiek ons graag zou zien, amaai!!! Heel grappig vol doordenkers...
Nu ga ik een middagdutje doen want na het namiddagoptreden hadden we 's avonds nog een dansles en dat was er fysiek toch net teveel aan...
Daarvoor doe ik het. Ook voor de ambiance die we creëren, natuurlijk. Maar ik wil er meer in leggen.... op een manier waarop het aanslaat...Dat is kwestie van vorm, formulering en de manier waarop je het aanbrengt, zeker ook de timing en de verbindingen... Goed voorbereid maar toch komen er altijd rake dingen door op het moment zelf, in samenwerking met ons publiek en de situatie die zich aandient...
Zalig zalig zalig...
Wat doe ik dit graag!!! En nu toch even rusten. Want na zo'n optreden ben je zowel fysiek als mentaal aan rust toe. Toch op de manier waarop wij optreden. Ik geef alles, maar dan ook alles...
We hebben er een grappige bindtekst over gedeeld: Wat wij al niet doen opdat ons publiek ons graag zou zien, amaai!!! Heel grappig vol doordenkers...
Nu ga ik een middagdutje doen want na het namiddagoptreden hadden we 's avonds nog een dansles en dat was er fysiek toch net teveel aan...
dinsdag 10 april 2012
Tuinieren, grappig anders bekeken...
God in gesprek met Franciscus:
Frans, jij die zoveel weet over de natuur en over tuinieren, kan jij me zeggen wat er op de aarde gebeurt met de paardenbloemen, de viooltjes, de distels en al die andere mooie wilde bloemen die ik gedurende al die eeuwen verspreid heb. Het enige dat ik van hierboven zie door mijn telescoop zijn groene rechthoekjes.
Dat is het gras van de burgermannetjes, Lieve Heer God.
Gras ? Dat is zo saai, trekt geen vlinders en bijen aan maar alleen wormen, motten en luizen. Die burgermannetjes, zoals jij ze noemt, willen die werkelijk al die problemen?
Blijkbaar, Heer, zij geven veel geld uit om het gras te doen groeien en het groen te houden. In de lente gebruiken ze meststoffen en vergiftigen alle andere planten die tussen hun gras zouden kunnen groeien.
Maar van zodra het gras begint te groeien, snijden ze het af, soms tot tweemaal per week. En dan betalen ze er nog voor om het te laten ophalen.
God krabt zich serieus in de paar grijze haren die hij nog maar over heeft na 21 eeuwen van het met vallen en opstaan coachen van zijn menselijke creatie…
Amaai, heb ik me daarom 7 dagen afgepeigerd om die hersenpan van hen volledig op te vullen? Maar Frans, de burgermannetjes zijn waarschijnlijk wel blij in de zomer als wij de neerslag verminderen en de temperatuur doen stijgen, dat vertraagt de groei van het gras waardoor ze meer vrije tijd hebben.
U zal me niet geloven, Heer. Als het gras minder snel groeit, halen ze de tuinslang uit om het gras te besproeien en zo verder te gaan met het afsnijden en betalen ze weeral voor de ophaling ervan.
Man, man, man, antwoordt God wat is er in Godsnaam met mijn scheppingswerk van die hersenpannen toch misgelopen. 7 dagen naar de kl….verslikt God zich.
Maar kom, zij hebben toch wel enkele bomen bewaard. Dat was toch, als ik het zeggen mag, een geniaal idee van mij hé Frans. In de lente krijgen de bomen bladeren en zorgen zo in de zomer voor schaduw. In de herfst vallen de bladeren af en voeden de bodem. Dat is een perfect voorbeeld van natuurlijke recyclage.
U zou beter even gaan zitten, Heer. Van zodra de bladeren vallen, harken ze die bijeen, steken ze in zakken en betalen weer om ook daar van af te geraken.
En dan kopen ze een soort strooisel van gekapte bomen, verkleind tot houtspaanders. Dat ze rond de bomen aanbrengen.
Mijn God mijn God, antwoordt God, Verdomme toch, ik wist het dat ik wat meer zagemeel in die hersenpannen van hen had moeten stoppen. Nu denken ze veel te veel na en kunnen niet stoppen van voortdurend onnozel werk uit te vinden omdat ze altijd bezig willen zijn.
Waarop Franciscus zei: Lieve heer God, ge wilt echt niet weten wat ze nog allemaal uitgevonden hebben om als bezeten robotmannetjes in de weer te zijn, terwijl een Ipod, -pad, en -phone en hé een appel??? o nee een Apple- laptop in zijn helderziend oog flitsend voorbij stormen.
Waarop God terug: ik zal dan maar plan B moeten toepassen op die freaky hardleerse zombie-achtigen die ze ondertussen geworden zijn :
Plan B? stommelde Franciscus.
Ja, een paar goeie natuurrampen om die hersenpannen eens goed door elkaar te schudden zodat ze met een propere lei herbeginnen en eens nadenken over wat ze daar allemaal uitsteken op mijn geliefde planeet…
Want ik moet mijn 7 dagen scheppingswerk ook in mijn boekhouding hierboven verantwoorden hé. Al die energie verkwist…De arme God krabt zich schuddebollend nog eens goed door de haren en oei, daar vallen weer een paar lange grijze goddelijke exemplaren op de hemelse vloer.
Frans, jij die zoveel weet over de natuur en over tuinieren, kan jij me zeggen wat er op de aarde gebeurt met de paardenbloemen, de viooltjes, de distels en al die andere mooie wilde bloemen die ik gedurende al die eeuwen verspreid heb. Het enige dat ik van hierboven zie door mijn telescoop zijn groene rechthoekjes.
Dat is het gras van de burgermannetjes, Lieve Heer God.
Gras ? Dat is zo saai, trekt geen vlinders en bijen aan maar alleen wormen, motten en luizen. Die burgermannetjes, zoals jij ze noemt, willen die werkelijk al die problemen?
Blijkbaar, Heer, zij geven veel geld uit om het gras te doen groeien en het groen te houden. In de lente gebruiken ze meststoffen en vergiftigen alle andere planten die tussen hun gras zouden kunnen groeien.
Maar van zodra het gras begint te groeien, snijden ze het af, soms tot tweemaal per week. En dan betalen ze er nog voor om het te laten ophalen.
God krabt zich serieus in de paar grijze haren die hij nog maar over heeft na 21 eeuwen van het met vallen en opstaan coachen van zijn menselijke creatie…
Amaai, heb ik me daarom 7 dagen afgepeigerd om die hersenpan van hen volledig op te vullen? Maar Frans, de burgermannetjes zijn waarschijnlijk wel blij in de zomer als wij de neerslag verminderen en de temperatuur doen stijgen, dat vertraagt de groei van het gras waardoor ze meer vrije tijd hebben.
U zal me niet geloven, Heer. Als het gras minder snel groeit, halen ze de tuinslang uit om het gras te besproeien en zo verder te gaan met het afsnijden en betalen ze weeral voor de ophaling ervan.
Man, man, man, antwoordt God wat is er in Godsnaam met mijn scheppingswerk van die hersenpannen toch misgelopen. 7 dagen naar de kl….verslikt God zich.
Maar kom, zij hebben toch wel enkele bomen bewaard. Dat was toch, als ik het zeggen mag, een geniaal idee van mij hé Frans. In de lente krijgen de bomen bladeren en zorgen zo in de zomer voor schaduw. In de herfst vallen de bladeren af en voeden de bodem. Dat is een perfect voorbeeld van natuurlijke recyclage.
U zou beter even gaan zitten, Heer. Van zodra de bladeren vallen, harken ze die bijeen, steken ze in zakken en betalen weer om ook daar van af te geraken.
En dan kopen ze een soort strooisel van gekapte bomen, verkleind tot houtspaanders. Dat ze rond de bomen aanbrengen.
Mijn God mijn God, antwoordt God, Verdomme toch, ik wist het dat ik wat meer zagemeel in die hersenpannen van hen had moeten stoppen. Nu denken ze veel te veel na en kunnen niet stoppen van voortdurend onnozel werk uit te vinden omdat ze altijd bezig willen zijn.
Waarop Franciscus zei: Lieve heer God, ge wilt echt niet weten wat ze nog allemaal uitgevonden hebben om als bezeten robotmannetjes in de weer te zijn, terwijl een Ipod, -pad, en -phone en hé een appel??? o nee een Apple- laptop in zijn helderziend oog flitsend voorbij stormen.
Waarop God terug: ik zal dan maar plan B moeten toepassen op die freaky hardleerse zombie-achtigen die ze ondertussen geworden zijn :
Plan B? stommelde Franciscus.
Ja, een paar goeie natuurrampen om die hersenpannen eens goed door elkaar te schudden zodat ze met een propere lei herbeginnen en eens nadenken over wat ze daar allemaal uitsteken op mijn geliefde planeet…
Want ik moet mijn 7 dagen scheppingswerk ook in mijn boekhouding hierboven verantwoorden hé. Al die energie verkwist…De arme God krabt zich schuddebollend nog eens goed door de haren en oei, daar vallen weer een paar lange grijze goddelijke exemplaren op de hemelse vloer.
maandag 2 april 2012
dinsdag 27 maart 2012
Daar is de lente.... in onze tuin...en in ons hartje...
Alsof het nooit -15° geweest is ontwaakt onze tuin uit zijn diepe winterslaap. De stengels van de frambozen leken morsdood, maar nu hangt er al een veelbelovende groene waas van zich ontknoppende blaadjes rond. De forsythia pronkt reeds helemaal in het geel. De daslookblaadjes komen moedig bovenpiepen uit de dikke kluiten compost die ik 2 weken geleden nog rond voerde. Maar vooral rond de stam van de berkenboom zijn ze al rijp om in een eerste lenteslaatje geproefd te worden.
Maar die 14daagse keiharde vriesperiode heeft toch slachtoffers gemaakt. Mijn aangeplante azalea’s waren nog niet diep genoeg geworteld om te overleven. Ik had ze vergeten toe te dekken.
Het liefst van al wandel ik in dit vroege zachte lenteweer rond in onze tuin om met mijn ogen en letterlijk alle andere voelhorens aan te voelen wat elk plantje nodig heeft. Ok, ik volg ook wel de tips van de tuinboekjes maar eigenlijk vertelt elk plantje je rechtstreeks of het gelukkig is of niet. En zo leer je ook je tuin pas echt kennen. 3 jaar geleden liep ik nog als een vreemde in onze eigen tuin. Nu heb ik warempel nieuwe ogen en voelhorens gekregen.
Mensen die in de stad wonen kunnen ook af en toe eens een volkstuintje opzoeken. Er komen er meer en meer en elke volkstuinder zal u fier zijn/haar werk tonen en later de vruchten er van delen met jou.
Ik heb zelfs vernomen dat er nu volkstuin projecten opgestart zijn om jongeren die het lastig hebben in de samenleving in contact te brengen met de natuur en zijn jaarlijkse kringloop. Heling van de bovenste plank als je het mij vraagt.
Onlangs daarover nog gebabbeld met een fervente computerliefhebber. Apple creëert de handigste en snelste producten, die vooral jongeren cool vinden. Maar als je de natuur elke lente opnieuw al zijn schoonheid en vruchtbaarheid naar boven ziet duwen, letterlijk uit het niets of in elk geval uit dorre winterse kaalheid, tja, dat is pas echt creëren vind ik.
De natuur biedt ons grotendeels ook structuur en betrouwbaarheid, elk jaar opnieuw, als in een oneindig durende cirkel van het leven. Hij heeft geen behoefte aan innovatie, economische groei, hoeft geen kick van het moment, wordt het nooit beu of vindt het nooit te saai om zijn winterbed uit te komen. Nee, als de mens het niet al teveel verbrodt, dan kan ie eeuwig doorgaan met ons elke lente opnieuw tot in onze diepste vezels te verbazen. Magnifiek. Die heropstanding uit de winterse dood is met niets van wat de mens zelf creëert te vergelijken. Ik voel me graag deel van deze natuur.
Het doet me dan ook veel deugd dat meer en meer jongeren onze prachtplaneet willen redden van de hebzuchtige uitwassen van het neo-liberalisme dat ons met zijn economische groei dictaten en “je-bent-wat-je-hebt”-mentaliteit in de onvermijdelijke afgrond dreigt te storten.
Er is leven na de (winterse) dood….
Maar die 14daagse keiharde vriesperiode heeft toch slachtoffers gemaakt. Mijn aangeplante azalea’s waren nog niet diep genoeg geworteld om te overleven. Ik had ze vergeten toe te dekken.
Het liefst van al wandel ik in dit vroege zachte lenteweer rond in onze tuin om met mijn ogen en letterlijk alle andere voelhorens aan te voelen wat elk plantje nodig heeft. Ok, ik volg ook wel de tips van de tuinboekjes maar eigenlijk vertelt elk plantje je rechtstreeks of het gelukkig is of niet. En zo leer je ook je tuin pas echt kennen. 3 jaar geleden liep ik nog als een vreemde in onze eigen tuin. Nu heb ik warempel nieuwe ogen en voelhorens gekregen.
Mensen die in de stad wonen kunnen ook af en toe eens een volkstuintje opzoeken. Er komen er meer en meer en elke volkstuinder zal u fier zijn/haar werk tonen en later de vruchten er van delen met jou.
Ik heb zelfs vernomen dat er nu volkstuin projecten opgestart zijn om jongeren die het lastig hebben in de samenleving in contact te brengen met de natuur en zijn jaarlijkse kringloop. Heling van de bovenste plank als je het mij vraagt.
Onlangs daarover nog gebabbeld met een fervente computerliefhebber. Apple creëert de handigste en snelste producten, die vooral jongeren cool vinden. Maar als je de natuur elke lente opnieuw al zijn schoonheid en vruchtbaarheid naar boven ziet duwen, letterlijk uit het niets of in elk geval uit dorre winterse kaalheid, tja, dat is pas echt creëren vind ik.
De natuur biedt ons grotendeels ook structuur en betrouwbaarheid, elk jaar opnieuw, als in een oneindig durende cirkel van het leven. Hij heeft geen behoefte aan innovatie, economische groei, hoeft geen kick van het moment, wordt het nooit beu of vindt het nooit te saai om zijn winterbed uit te komen. Nee, als de mens het niet al teveel verbrodt, dan kan ie eeuwig doorgaan met ons elke lente opnieuw tot in onze diepste vezels te verbazen. Magnifiek. Die heropstanding uit de winterse dood is met niets van wat de mens zelf creëert te vergelijken. Ik voel me graag deel van deze natuur.
Het doet me dan ook veel deugd dat meer en meer jongeren onze prachtplaneet willen redden van de hebzuchtige uitwassen van het neo-liberalisme dat ons met zijn economische groei dictaten en “je-bent-wat-je-hebt”-mentaliteit in de onvermijdelijke afgrond dreigt te storten.
Er is leven na de (winterse) dood….
Abonneren op:
Posts (Atom)