Folk muziek van eigen bodem en...voortaan 25% korting op onze optredens!

Vorige zondag hierin mijn dorp, als publiek, echt genoten van authentieke Vlaamse Volksmuziek uit het Hageland.  Het ensemble speelde op 2 vlieren, viool, dwarsfluit, blokfluit en handdrum. Het voelde in de "pub" precies aan zoals in een Irish Pub maar met dit verschil dat het publiek helaas niet zo gemakkelijk mee klapt, laat staan danst op dit erfgoed van eigen bodem...Toch zeker niet op een zondagmiddag!
In Ierland en Schotland gaan ze uitbundig door het dak voor hun eigen "Irish and Scottish folk"; bij ons is het toch vaak dat men het liever van daar importeert. Spijtig want het ensemble Hagelandse Volksmuziek bracht echt heel veel sfeer in de pub...Waarom koesteren we het werk van onze eigen voorouders met zo weinigen???
Gelukkig zijn er mensen die dat wel doen, dat hebben wij toch al mogen ervaren in ons samenzang-gedeelte. Maar Andy speelt natuurlijk ook even vaak "Irish, British and Scottish folk" want zijn wortels liggen daar.

Wij hebben nu zopas trouwens beslist - gezien het "gevoel van crisis" dat we dagelijks via de media op ons bord krijgen - van onze kostenvergoeding voor al onze optredens serieus te verlagen met liefst  25%. Men zegge het voort....

Over die financiële crisis, veroorzaakt door de banken, met alle gevolgen vandien voor heel wat Europese landen is het laatste woord zeker nog niet geschreven. De topbankiers (N.B.!!!) en  topeconomen zitten nu samen met de overheden te overleggen in het Zwitserse Davos. Dat is eigenlijk wel heel straf: degenen die de crisis veroorzaakt hebben (de banksector) mogen nu de oplossingen aanreiken.... Men zoekt blijkbaar naar een alternatief voor de uitwassen van het kapitalistische -winstgerichte- systeem dat nooit een einde aan de groei tot in de hemel ziet.
Zelf ben ik er van overtuigd dat we geen nieuw systeem nodig hebben maar wel een nieuwe mentaliteit. Een nieuwe houding. Een faire manier van zakendoen. Mensen maken uiteindelijk zelf het systeem en het zijn de uitwassen van de hebzucht, de macht en de onstilbare geldhonger die er uit moeten. Maar dat wordt wellicht een pijnlijk proces voor velen. Chaotische tijden van "uitzuivering" staan ons te wachten als je het mij vraagt. Je ziet dat trouwens al volop gebeuren op bijna alle vlakken van onze mensenlevens. We hebben echter geen keuze, we moeten er met z'n allen door. En elk kijkt best eens heel diep in eigen hart voor het slapengaan...

Waar zijn we mee bezig?

 Ik heb zopas (warm aangekleed maar met de zonnewarmte op mijn gezicht) buiten mijn intro-teksten voor ons volgend optreden voorbereid. Tja, met een beetje creativiteit zijn alle redenen goed om zoveel mogelijk dingen buiten te doen als het zo'n stralend weer is, ook in de winter! En deze morgen hadden we hier een repetitie binnen maar waarbij ik zoveel mogelijk op een zonnige plaats achter het glas ging staan. Dan gaat het zingen dubbel zo goed, ja toch!
Maar ik geniet in het bijzonder nog na van een heel speciaal optreden vorige week voor de verjaardag van Ilse, onze grootste fan. Ze is een jonge vrouw van 40 jaar die door een verlamming aan beide benen in een rolstoel zit en ook last heeft van een spierziekte. Op een jaar tijd verloor ze bovendien haar vader aan kanker en haar moeder is al sinds een paar jaar op relatief jonge leeftijd zwaar dementerend geworden.
En toch heeft Ilse zich daar allemaal doorheen geknokt. Nu is ze blij in de leefgroep in Meerhout waar ze ondertussen ruim een jaar woont.
Ilse kent de teksten van al onze eigen nummers van buiten (geleerd van vele keren naar onze CD's te luisteren en ja ze heeft al onze CD's, onmiddelijk bij het uitkomen ervan, gekocht!). En buiten Andy & Di kiest ze voor kwalitatieve kleinkunstnummers.
Natuurlijk doe je voor zo'n fan extra je best. Ze had voor haar 40ste verjaardag een 100 tal vrienden en familie uitgenodigd. Ze vroeg om tijdens het optreden heel wat van onze eigen nummers te brengen en niet zoveel covers dan dat we normaal doen. Nu als je niet zo bekend bent in Vlaanderen dan doet dat ongelofelijk veel deugd.
Want als je geen BV bent dan moet je echt elke keer  je publiek veroveren, voel je vaak ook een aarzeling bij de boeking (zo van: die zullen toch wel goed zijn hé want ik ken die niet echt) en kom je niet weg met een "mindere dag".
En doordat de media het de laatste tijd in het nieuws steeds weer over "crisis hier " en "crisis daar" hebben, krijgen we dit jaar veel minder boekingen binnen dan pakweg 2 jaar geleden...Ook onze vrienden muzikanten voelen dat trouwens. De Vlaamse organisaties waar wij voor optreden, nemen in crisistijden nog minder risico's dan anders en ze zijn sowieso, in vergelijking met de Nederlanders, al veel voorzichtiger met het boeken van artiesten. Eigenlijk worden wij vooral geboekt via mensen die ons ergens anders al bezig gezien hebben...
Gelukkig hebben we heel wat ander activiteiten op ons bord:
1. Andy is begonnen met de opnames van een Kerst-CD voor eind 2012,waar ook ik uiteraard op zing. Want de kerstperiode is voor onze de drukste tijd van het jaar en op heel wat plaatsen vraagt men ons dan naar een kerst CD. Dit project gaat minstens een vol jaar duren (indien dit jaar niet klaar dan wordt het dus Kerst 2013) omdat Andy echt originele arrangementen wil uitwerken en omdat hij ook nieuw werk er tussen wil voegen...We zijn nu bezig met het eerste nummer en het is echt veel belovend, ook al zeg ik het zelf. Mijn hart wordt er helemaal warm van als ik al onze stemmen (ik moet elke stemhoogte minsten 3 maal inzingen en Andy doet dat dan voor de mannenstemmen) en de eerste muzikale arrangementen van Andy hoor!
2. Daarbuiten doe ik zelf heel wat vrijwilligerswerk, ruime interesses, eigen projecten met mensen op private basis, advieswerk enzovoort. Ik zou dit jaar ook wat meer willen schrijven... Wat juist (een verhaal, een show voor op het podium, een boek ???) dat weet ik nog niet maar ik ben nogal vlot met de pen dus dat kriebelt toch wel...
3. Om uiteraard van onze grote tuin te zwijgen, en ook in ons huis doen we alles zelf ...
Maar dit jaar zullen we dus wel extra ons best moeten doen om optredens uit te lokken : we overwegen nu van een online databank met adressen van allerlei organisaties aan te kopen daarvoor. Ook al is dat allemaal duur en ben je lang niet zeker dat iemand je ook effectief boekt voor zijn organisatie.
Hoe dan ook, alle tips/suggesties/ en uiteraard boekingen zijn welkom dit jaar!!! Laat maar komen

2012...

Wat brengt 2012 ?
Ik zoek in elk geval niet naar extremen. Dat laat ik aan de jongeren die bvb. graag allerhande " kicks" opzoeken om geluk te ervaren. Vaak van korte duur als je het mij vraagt en steeds weer onverzadigbaar...
Voor mezelf laat ik de wereld meer en meer "de wereld" zijn. Er gebeurt veel, er komen zeker en vast vernieuwingen, wellicht grote vernieuwingen als je zo kijkt naar bvb de Arabische lente enerzijds en het "down hill" gevoel in Europa anderzijds. Om van de klimatologische uitdaging nog te zwijgen!
Ik volg het zeker en vast wel op maar ik voel toch ook meer en meer wat het inhoudt een vijftiger te zijn: ik hou evenzeer van het dagdagelijkse in het leven. Van wat de "gewone" dag brengt. Van het uitkijken naar de lente maar toch nog intens genieten van de houtkachel in putje winter (Beste Joke Schauvlieghe neem dat aub niet van mij af, deze bron van vlammenkijkmeditatie en zalige warmte in één pakket) . Van onze optredens (we voelen wel een beetje dat het crisis is) en het plannen van de moestuin. Van het gevoel van mededogen dat ik mag beleven in mijn vrijwilligerswerk (allochtone volwassenen en kinderen helpen met hun Nederlands en met hun creativiteit en daardoor toch wel dieper binnendringen in hun vaak ingewikkelde of moeilijke leefwereld, ver weg van hun thuisland) . En van mijn wekelijks bezoekje als zorgbuur aan een lief oud vrouwtje hier in mijn straat. In haar huis voel ik pas echt de eenvoud, de rust, het spreken zonder woorden, de intensiteit van een gemeende glimlach, de essentie.
En als ik slapen ga, dan laat ik de wereld draaien zonder mij. Zalig gevoel geeft dat, ik lig in mijn veilige cocon en die wereld rondom trekt zijn eigen plan wel.
En toch wil ik me nog uitdrukken naar buiten toe als artiest, misschien ook wat meer gaan schrijven wie weet? Ergens toch ook graag wat impact hebben op de wereld rondom, of liever de mensen rondom. Impact met mijn boodschap...Met mijn inzicht...
Wat me echt gelukkig zou maken in 2012 : als meer en meer mensen gaan leven naar wat echt belangrijk is voor hen en voor hun "groep" of hun "omgeving". Dat we met z'n allen beter en makkelijker essentie kunnen onderscheiden van de hele boel niet belangrijke bijzaken in dit leven. Alles wat met uiterlijkheden te maken heeft valt daar voor mijn part onder: het volgen van allerhande "modekes" op alle domeinen van het leven (het steeds weer "trendy" moeten zijn op alle vlakken is volgens mij een grote bron van onnodig energieverbuik) enzovoort, enzovoort...
Ik hoop dat we dwars door die illusie heen kunnen kijken en echt leven en opkomen voor wat essentieel is in ons leven als mens op deze mooie planeet aarde.
Ik weet het, het klinkt ruim en vaag maar als je daar even bij stilstaat dan begrijp je wel wat ik bedoel.
Het is deugddoend als je een dieper inzicht krijgt in het leven en de dingen en hoe dat allemaal werkelijk in mekaar zit.
Dat wens ik iedereen toe. Want inzicht is de eerste stap naar "er naar gaan leven".
En als ieder zijn/haar stukje doet dan komt het toch goed met de mensen en het leven op onze moederplaneet. Wij hier hebben in elk geval een grote verantwoordelijkheid omdat we inzichten hebben die andere culturen (zoals bvb Noord Korea om er maar een te noemen) (nog) niet hebben, enfin toch niet als bevolkingsgroep in zijn geheel....

Stemmige Kerstdagen en liedjes op Youtube te bekijken...

Aan alle lezers van mijn blog wens ik stemmige kerstdagen toe. En als elk van ons ook nog maar eens eventjes denkt aan iemand die het moeilijk heeft of in nood is in deze feestperiode, dan is er al mededogen dat verstuurd wordt. Diegenen die zich geroepen voelen zullen wel hun beste beentje voorzetten om iets "speciaals" te doen voor een familielid, een vriend, een eenzame buur of het oude dametje van op de hoek. Pas dan is Kerstdag echt Kerstdag en dat verschil voelt men in zijn hart...
Andy heeft ter gelegenheid van Kerstmis nog een aantal liedjes op Youtube geplaatst:
1. Klik hier voor een a capella versie van het zeer stemmige klassieke Pachelbels Canon uit ons optreden in 2001 (met bevriende muzikanten).
2. Klik hier voor "Feel the Love" (eigen nummer) gezongen ter gelegenheid van ons huwelijk in 2003
3. Klik hier voor "Nkosi Sikelel'i Afrika" , de a capella groep in 2001
4. Klik hier voor "Don't Look Back" (eigen nummer) , optreden in 2001.

Everything Changes...

Ik hou wel van december. Van zodra het schemert gaat bij ons de houtkachel aan en dan geniet ik er van om, met een lekker kopje kruidenthee in de hand, zo lang mogelijk naar de vlammen te kijken. Dat is voor mij pure meditatie, pure kunst, het maakt me diep gelukkig...Mijmerend zonder echt met iets bezig hoeven te zijn...me overgevend aan de unieke stilte van onze donkere wintermaand,
En dan zijn er de kerstfeesten van de organisaties waar wij voor optreden. Stemmig, gezellig, samen zingen, de echte kerstsfeer opsnuiven zonder het ooit beu te worden...
Nee ik hoef geen drukke winkelstraten, geen Xmas Shopping, geen uiterlijk vertoon...

En ondertussen hebben we na 540 dagen een regering! Ik ben er blij mee, ook al voel ik op vele plaatsen in Vlaanderen dat het allemaal nog moeilijk ligt: Ik vind in elk geval, volgens de wijsheid van mijn grootmoeder: "beter 1 vogel in de hand dan 10 in de lucht".
Ons land was anders naar de knoppen, met die problemen in Europa. We hebben maar net op tijd een regering! Dat moeten we allemaal toch wel beseffen...
Het is natuurlijk wennen aan een Waalse premier. Maar dat komt wel goed. Uiteindelijk moeten we hem beoordelen op zijn daden en niet op zijn Nederlands. Het is al een hele klus dat hij een regering in hetzelfde vaarwater gekregen heeft...Want het zag er lang gewoon totaal onmogelijk uit.

Wij houden niet echt van verandering, dat zit blijkbaar in vele genen verankerd. Maar alles verandert uiteindelijk voortdurend in het leven, alleen al de seizoenen tonen dat aan.
Andy heeft nu zijn lied "Everything Changes" op Youtube gezet. Het komt uit ons gefilmd optreden van 2001, 10 jaar geleden dus, maar dat was wel heel speciaal omdat we toen vergezeld waren van 3 zingende vrienden en een live band.
Everything Changes: klik hier om het te bekijken

Laurent en A capella versie Dominique (Soeur Sourire)

Een ophefmakende RTBF reportage over het verleden van Prins Laurent...

Net zoals velen van ons is de prins opgegroeid in de "hippie, flower power" periode, de "experimenterende" sixties en dolle seventies met de "seks, drugs en rock en roll" jeugd en toestanden. Zelfs zijn ouders waren toen geen echte uitzondering want jonggetrouwd in die periode van "alles is nu toegelaten!" Het was toen helemaal niet geweten wat de impact daarvan was op jonge kinderen. zoals Laurent toen..Het is pas de laatste jaren dat we daar uitgebreid over kunnen lezen...
De generatie van Laurent heeft langs alle kanten geëxperimenteerd en dan vragen wij van de prins een "voorbeeldfunctie"! Heiliger dan de paus moet hij zijn, perfect, een jongen en later man om naar op te kijken. En die voorbeeldfunctie wordt betaald met een dotatie. Dus des te meer: zo iemand moet perfect zijn en mag zich geen "donkere kanten " permitteren, ook niet als een hele maatschappij dat ondertussen wel "ongestraft" kan doen!
De reportage bekijkt dit verleden volledig met de "bril van 2011" en volledig vanuit het standpunt: amai amai die stoute prins!!! Foei foei! De "bril van 2011": jaar waarin vele donkere kanten van allerlei instituten en personen het daglicht zien.

Maar juist omdat Laurent een complexe maar kleurrijke figuur is hebben de media tot nog toe massa's geld aan artikels/reportages over hem verdiend. Want de lezers houden er van alles in geuren en kleuren te weten te komen.
En nu hebben we een publiekelijk proces van hem gekregen op de RTBF.

De vraag is : hoeveel van die kijkers/lezers hebben eens ondertussen goed naar hun eigen "donkere kanten" gekeken!  Generatiegenoten van Laurent: hoeveel zijn er daarvan brave jongeren geweest? Nooit met iets geëxperimenteerd? Nooit een zaakje in het geniep gedaan? Noot een extraatje willen meepikken?
Laat ons toch maar eens allemaal goed naar ons eigen verleden kijken aub, naar onze eigen daden, naar onze eigen experimenten en stoppen met van anderen te verwachten dat ze een voorbeeld zijn...Laat ons zelf onze eigen verantwoordelijkheid in ons leven en  in onze houding nemen!

En  ons ervan bewust worden dat juist door eens buiten de lijntjes te lopen, we het meest leren in het leven...Dat we groeien en ons bewust worden van wat wel kan en wat niet...Dat proces stopt nooit...Volwassen onder ons: geef het maar toe....

Toeval of niet maar Andy heeft juist nu onze a capella versie van Dominique van de al evenzeer geplaagde Soeur Sourire op Youtube gezet. Gefilmd in 2001 en leuk om eens naar te kijken. Klik hier

Om in de sfeer te komen...

We gaan stilaan richting eindejaars-feestmaand en om alvast in de sfeer te komen heeft Andy een prachtig gospel medley op Youtube gezet dat gefilmd werd op ons huwelijk in 2003. En naar het einde toe gaan onze gasten mee "uit de bol"!  Klik hier om mee te genieten