Zalig subtiel mooi...

Laat ons dit zalig subtiel lullabye  liedje "Dum Dum Dum" opdragen aan alle slachtoffers en wie ze geliefd achterlaten. Niet alleen die van het busongeval maar iedereen die iets verschrikkelijks te verwerken heeft ...Liedje Dum Dum Dum We zijn allen verbonden...
Veel liefs.

Bedenkingen na een Vrouwendag....

Ik begrijp heus wel dat de media op vrouwendag  de vrouw centraal stellen.
Maar waarom worden wij, al die andere vrouwen , daarbij als het ware “verplicht” om op te kijken naar een aantal “straffe madammen” die het gemaakt hebben in de maatschappij?

Zijn we dan echt zeker dat deze madammen werkelijk “straf” zijn in het leven? Hebben we enig idee hoe ze in hun persoonlijke leven zijn? Moeten we hen wel echt op een sokkel zetten en aanbidden, bewieroken, aanroepen tot inspiratie, verheerlijken???

Moeten we ze überhaupt tot voorbeeld nemen? Hoe kunnen we dat als we er geen flauw idee van hebben wie ze echt als mens zijn in deze “imago-wereld”.
Ik heb alvast een hele serie vragen aan hen, maar of ze daar echt eerlijk op willen antwoorden, dat is een andere vraag. Ik zou ze doodeerlijk in hun ziel willen laten kijken en dan vertellen aan de wereld hoe ze echt in mekaar zitten. En wie weet zitten er dan verrassingen tussen?

Ondertussen krijgen wij, gewone stervelingen het gevoel dat we zo maar wat aan het aanmodderen zijn want, wij zijn niet “straf”genoeg. Wij hebben geen machtige topjob. Of wij leiden geen “Moeder Theresa” leven.           

Maar wie weet, spelen we meer dan wie ook de echte rol van de vrouw in deze samenleving, als tegengewicht voor de concurrentiële rat-race die het o zo vaak is daar op weg naar de top. En die top blijft hoe dan ook bangelijk eng op één punt uitkomen.

Doordat wij rustig afstand kunnen nemen en het niet verplicht zijn aan onze “straffe” status zijn wij misschien zelfs, ten volle vrouw of beter nog mens in deze “wees- een- supervrouw- om- een- plaats- te- veroveren- tussen- die- machtige- mannen” samenleving.

En voor de mannen geldt eigenlijk hetzelfde: het “als je het niet gemaakt hebt dan ben je maar wat slapjes bezig”gevoel wordt je langs alle kanten aangesmeerd…

Vele mannen en vrouwen trappen daarom maar mee in die ratrace in de jacht om bewierookt te worden door de anderen. En wat daarna???Hoe is het vertoeven op die sokkel waar maar 2 voeten op vastgespijkerd kunnen staan? Kan je je nog vrij naar links en rechts bewegen? Kan je daar nog dansen in volle vrijheid en je deel van het geheel, van die prachtige natuur/planeet voelen??? Kan je je veroorloven je masker af te nemen en vrij tonen welke mens daar echt onder zit???

Een vernieuwde "show" in het verschiet...

Eindelijk begonnen aan het voorbereiden van een vernieuwde show voor Andy & Di. Het draait rond waar we echt van wakker liggen. Waar dat we echt mee bezig zijn als we 's avonds in ons bed kruipen. En dat dan verwoorden zodat het aankomt bij ons publiek, zodat het grappig is ook maar eigenlijk ook wel tragikomisch. Het komt, het begint te stromen... Meer kan ik er nog niet over kwijt. Ook niet wanneer het ei volledig gelegd zal zijn. Dat in de vorm gieten is een proces van wachten, slijpen, wachten, slijpen en nog eens slijpen aan de woorden aan de beelden aan de vorm...Want alles moet naadloos in elkaar overgaan zodat het stroomt...Bindteksten, liedjes, danspassen, beelden op het groot scherm, hulpmiddelen enzovoort enzovoort...
Ons publiek krijgt het te zien en te horen...hopelijk al snel...

Krachtigste passages uit Moorjani's BDE interviews in het Nederlands vertaald

Voor een laatste keer (enfin voorlopig toch) kom ik nog eens terug op het fascinerende onderwerp van de bijna dood ervaringen (BDE).
Anita Moorjani heeft een heel gedetailleerde bijna dood ervaring gehad met een voor de wetenschap totaal onbegrijpelijke en dus wonderbaarlijke genezing van een in het allerlaatste stadium gevorderde kanker als gevolg. Er bestaat een zeer gedetailleerd medisch dossier over haar, dus dit is natrekbaar en bijgevolg echt gebeurd.
Voor de krachtigste passages uit haar interviews, vertaald naar het Nederlands : klik hier
Zij geeft in die interviews die je in zijn totaliteit in het Engels op haar website http://anitamoorjani.com/ kan bekijken heel veel informatie door, bruikbaar voor iedereen in dit leven.

Doctoraat KULeuven over Bijna Dood ervaringen in Vlaanderen in boekvorm uitgegeven!

Nog even verder over deze fascinerende materie die begin februari in het VRT programma Koppen XL even aangeraakt werd.

Voor mensen die er meer over willen lezen is er het boek Bijna Dood; leven met bijna-doodervaringen van Anja Opdebeeck dat haar doctoraat aan de KU Leuven in boekvorm is. Het leest heel vlot en geeft ons getuigenissen uit ons eigen Vlaanderen. Te ontlenen in de grote BIB's en ook vele dorpsBIB's.

Beschrijving van het boek en een recensie: 

Op de grens van leven en dood * Bijna-doodervaringen in Vlaanderen * Met fascinerende getuigenissen * de getuigenissen van mensen met een bijna-doodervaring vertonen onderling opvallende gelijkenissen. Dat ene moment waarop ze de grens tussen leven en dood lijken te overschrijden, is zo ingrijpend dat hun leven daarna nooit meer hetzelfde is. De ervaring even bijna dood te zijn, brengt hen ontzettend dicht bij wat mensen kunnen ervaren van dat grote, eeuwenoude mysterie: dat van de dood. Hun verhaal biedt een zeldzame blik op de diepste gronden van ons bestaan.In Bijna dood brengt Anja Opdebeeck voor het eerst de unieke getuigenissen samen van de betrokkenen van hier.

Recensie: Het boek dat voorligt, is een doctoraalproefschrift en dat is te merken aan de gestructureerde opbouw ervan. Het bevat acht hoofdstukken, waarvan de eerste vier vooral te maken hebben met onderzoek naar het fenomeen van de bijna-doodervaringen en studies en onderzoek dat hieromtrent al gevoerd werd. Vanaf hoofdstuk vijf komen de bijna-doodervaarders zelf aan het woord. Dit gebeurt in antwoord op de drie onderzoeksvragen die de auteur zich stelt. Wat zijn de kenmerken van een bijna-doodervaring? Is dit fenomeen een scharniermoment voor de betrokkenen? Hoe verloopt de verwerking van een dergelijke ervaring? In antwoord op de eerste vraag beschrijft de auteur de verschillende gewaarwordingen die deze mensen hadden door hen zelf aan het woord te laten. Zo blijkt duidelijk dat de meeste ervaringen gelijklopend zijn hoewel niet identiek. In antwoord op de tweede vraag worden elementen onderzocht als geloof in het leven na de dood, geloof in aanwezigheid van overledenen, veranderingen in gods- en geloofsbeeld, veranderingen in waardebeleving enz. Opvallend is de positieve evolutie die de bijna-doodervaarders op bijna alle vlakken ondergaan ten gevolge van hun bijna-doodervaring. In antwoord op de derde vraag worden de veranderingen die zich in mensen hebben voorgedaan onder de loep genomen. Hoofdstuk acht ten slotte gaat na hoe de verwerking van deze ervaring verloopt bij de betrokkenen. Deze verwerking kan alleen gebeuren als de betrokkenen inzicht verwerven in wat hen overkomen is. Meditatie en literatuur over bijna-doodervaringen blijken twee middelen te zijn die vaak gehanteerd worden om tot dat inzicht te komen. Verder rapporteert de auteur over de moeilijkheden die mensen die een dergelijke ervaring gehad hebben, ondervinden om geloofd te worden. In het besluit worden de conclusies van de studie samengevat. De auteur besluit met een aantal inspirerende wegwijzers voor de lezers, want in het fenomeen van de bijna-doodervaring heeft uiteindelijk de toehoorder of lezer het laatste woord.

Tenslotte ben ik vooral ook onder de indruk van Anita Moorjani. Een heel gedetailleerde ervaring heeft zij gehad met een voor de wetenschap totaal onbegrijpelijke en dus wonderbaarlijke genezing, na haar bijna-dood ervaring,  van een uiterst ver gevorderde kanker in het allerlaatste stadium.  Er bestaat een zeer gedetailleerd medisch dossier over haar, dus dit is natrekbaar en dus echt gebeurd. Zij geeft in de interviews die je op haar website kan bekijken heel veel informatie door, bruikbaar voor iedereen in dit leven. Magnifiek.

Leven na de dood (Uitzending VRT Koppen XL van 7 februari)

In onze optredens zingen wij het nummer "Er is leven na de dood" van Freek De Jonge. Ook al is dat een grappig bedoeld nummer, wij zingen het - in een aangepaste versie- voor de boodschap die er achter steekt. En zie nu was er deze week die fascinerende uitzending op de VRT in Koppen XL met 4 getuigen van bijna- dood ervaringen en hun verder leven daarna! Spijtig dat de journalist de neuroloog niet ondervraagd heeft over de drastische verandering in het leven van al deze getuigen nà de intense ervaring. Ze leiden blijkbaar alle 4 een warmer en vooral liefdevoller leven met ook een job in die richting. Het harde zakenleven is niet meer voor hen.
Vooral dat vind ik fascinerend en ik had graag geweten wat de neuroloog daarop te antwoorden had. Als hij datzelfde effect met een operatie kan bereiken: begin er dan maar aan zou ik zeggen. Onze samenleving heeft het nodig!

Voor de uitzending op de VRT van Koppen XL: klik hier

Naar aanleiding van die reportage stuurde iemand me dit ongelofelijk interview door: klik hier (eventjes wachten tot de publiciteit gepasseerd is)
De Amerikaanse stijl van de interviewster moet je er wel bijnemen, maar echt een aanrader om op een rustig moment te bekijken van begin tot het einde !

Diezelfde getuige in bovenvermeld interview, met name Anita Moorjani, wordt ook in Wikipedia vermeld in hun uitleg over bijna dood ervaringen, als een van de meest verregaande cases ; klik hier 
Citaat van Wikipedia over haar: 
Anita Moorjani, an ethnic Indian woman from Hong Kong, experienced a truly remarkable NDE which has been documented on the Near Death Experience Research Foundation (NDERF) website as one of the most exceptional accounts on their archives. She had end-stage cancer and on February 2, 2006, doctors told her family that she only had a few hours to live. Following her NDE, Anita experienced a remarkable total recovery of her health.

Broeden, broeden en nog eens broeden

Ik ben aan het broeden op een gloednieuwe creatieve workshop die ik in de zaal van het OCMW in Werchter zou willen geven. Een workshop die zich richt tot mensen die met "iets"naar buiten willen komen voor een publiek en die dat zo in kleine groep eens willen uitproberen. Dat "iets" kan iets artistiek zijn of daarnaast ook te maken met iets dat zij vanbinnen voelen broeden maar waar ze wat schrik van hebben om mee naar buiten te komen. Dus heel ruim opgevat, het hoeft niet iets artistiek te zijn, het kan echt gewoon iets zijn dat ze willen delen in een kleine groep van mensen.
Ik kan hierbij mijn ruime ervaring van 17 jaar podiumwerk in de workshop gooien. Tips geven van hoe je dat aanpakt, hoe je je publiek boeit, wat te doen als het eens wat dreigt mis te lopen of als je een mindere dag hebt enzovoort. Maar niet alleen dat, ik werk ook al 30 jaar aan mijn persoonlijke groei, enfin heel mijn leven al in feite en ook op dat vlak valt er veel te delen. Wat zit er achter een artistieke of andere boodschap aan het publiek? Hoe steek je er iets van een diepere betekenis achter zodat het overkomt bij wie er "klaar" voor is of "rijp" voor is?
Het zou een workshop van 1 dag worden ook al besef ik zelf dat dat wel kort is maar praktische gezien is dit op dit moment niet anders mogelijk. En op een dag kan je al veel bereiken, die klik in je hoofd, dat is de allereerste maar ook de allerbelangrijkste stap. Laat me weten indien je, als toevallige lezer van mijn blog,  daar interesse voor zou hebben : mail : info@andyendi.be
Ik ga dit alles nu wat meer in detail in een folder uitwerken en hoop dat alles binnenkort op mijn gloednieuwe Facebook profiel te zetten. Maar dat is een andere zaak. Doordat ik te snel een "fan page" voor Andy & Di wou aanmaken en je daarna geen persoonlijk profiel meer kan maken met dezelfde account bij Facebook moet ik nu 14 dagen wachten! Dat is de tijd nodig om een bestaande account permanent te laten verwijderen bij Facebook.  Eigenlijk vind ik dat veel te lang voor het hoog technologische, snelle Facebook maar ze willen jou daar blijkbaar absoluut vasthouden, eens je daar een account hebt...
En voor het overige kijk ik vandaag vooral uit naar het programma Koppen XL vanavond op de VRT om 21u30 over "er is leven na de dood" of bijna-dood ervaringen. Dat intrigeert me al jaren en ik heb daar o.a. een paar jaar geleden  een uiterst boeiend doctoraat van de KULeuven over gelezen!