Vandaag een uiterst boeiend interview gelezen met Paul Watson, de man van Sea Shephard die de grootste activisten zijn tegen de wrede walvisjagers. Absoluut lezen! klik hier
Ik zit sinds het weekend met rugpijn en dan leest een mens wat meer dan anders omdat je niets kan heffen of niet lang kan trekken, hangen of staan. En zo kwam ik op dit krachtig interview.
Voor de mensen die geen tijd hebben om het helemaal te lezen hier de krachtigste uitspraken in een nutshell:
1. In de media heb je pas een verhaal als je één van de vier grote elementen beet hebt: seks, schandaal, geweld en.... celebrity's. Vandaar dat wij er een paar aan onze kant scharen want naar hen luisteren de mensen.
2. Ik heb geleerd dat je nooit op regeringen kan vertrouwen voor verandering. Elke grote sociale revolutie (afschaffing slavernij, gelijkheid van rechten voor de vrouw) in de geschiedenis kwam er door de passie van individuen en groepen van mensen. Ga maar na! Regeringen en grote instanties worden uiteindelijk toch steeds weer bureaucratieën die zichzelf in stand houden.
3. Het is een menselijke fout te denken dat wij het centrum van het universum zijn; ook op onze planeet. Wormen zijn belangrijker dan mensen. Zij kunnen overleven zonder ons. Wij kunnen niet overleven zonder hen en zonder de bijen, insecten, bacteriën en vissen.
4. Je kan echt het verschil maken, niets is onmogelijk. Soms is het onmogelijke doen de enige oplossing.
5. Mensen zijn gefascineerd door walvissen en dolfijnen omdat die een niet-manipulatieve intelligentie hebben. Wij stellen intelligentie gelijk aan technologie. Zij aan harmonie in hun omgeving.
Als mensen die dieren een tijdje bezig zien verandert dat nadien ook hun leven.
6. We werken met vrijwilligers. Je hebt passie en gedrevenheid nodig. Geen gezaag en geklaag van professionelen die alles volgens het boekje willen doen. Er is hier geen boekje. Maar nooit is er iemand gekwetst geraakt, nooit vastgelopen, geen brand of olievlek op onze schepen. En onze klanten zijn geen mensen.
7. Wetten genoeg maar er is geen uitvoerende macht. Het wereldcharter voor de natuur, van de VN, stelt dat elk individu het recht heeft van de wetten te doen naleven; Dat doen wij dus.
8. Er zijn drie basiswetten in de ecologie: biodiversiteit beschermen (boven eigenbelang van de mens), onderlinge onafhankelijkheid van de soorten en beperkte groei in functie van de zorgcapaciteit. Wij stelen zorgcapaciteit van andere soorten om onze groei te vergroten en ons te voeden en daardoor gooien we alles overhoop.
9. Ik ben een ecologist, noch rechts noch links.
10. Je moet leren politiek scheiden van ons aller doel: overleven op deze planeet. De politiek van Brigitte Bardot interesseert me niet, wel haar inzet en steun voor de walvisacties. Mensen krijgen snel een etiket opgeplakt, maar elke mens zit complexer in elkaar dan dat.
11. Ik verwerp elke religie omdat ze antropocentrisch zijn en dus de mens centraal stellen. Ze slaan de bal mis. Hoe kan iemand de arrogantie hebben dat de planeet geschapen zou zijn voor ons? Als je de geschiedenis van onze aarde in één jaar zou vatten zijn we hier nog maar een paar seconden aanwezig.
12. De mens blijft zijn omgeving en de ruimte exploreren tot hij weer belandt waar hij begonnen is. Dan zal hij ten minste weten waar hij is. Dolfijnen en walvissen hebben geen nood aan ruimtereizen, zij weten waar ze zijn.
Is het niet intelligenter zorg te dragen voor wat je hebt, de planeet die je bewoont?
13. Dolfijnen hebben Engelse woorden en hun betekenissen geleerd, wij kennen niet één woord van de dolfijnentaal. Fascinerend is ook dat volgens de Zulu de olifanten naar de Kaap trekken om op het strand urenlang met de walvissen te communiceren. Walvissen hebben tot 2 miljoen stemcomponenten, de Engelse taal omvat 400 000 woorden. Hun taal is dus extreem complex die ons verstand te boven gaat!
14. Over dromen controleren: als je in je dromen dingen kunt doen die je in je echte leven zou willen doen dan los je die frustraties daarrond op en wordt je een beter mens.
Als kind al droomde ik ook van plekken en als ik die dan later bezocht dan had ik een déjà vu gevoel.
15. Kinderen hebben een intuïtief begrip van de dingen, luister naar hen: ze weten dan beter wat er gaande is dan jijzelf. Het onderwijs verandert dan dat natuurlijke intuïtieve begrip in een antropocentrische denkwijze (mens staat centraal).
Professor longtoxicologie Benoit Nemery stelt dat Vlaanderen tot de meest vervuilde streken van Europa behoort. Doen we daar iets aan of blijven we eindeloos over BHV palaveren?
dinsdag 13 september 2011
Inspirerend interview...
vrijdag 9 september 2011
Your Tiny Shoes video uit!
Het lied "Your Tiny Shoes" dat Andy schreef tijdens het opgroei-proces van zijn eigen kinderen zal wellicht vele moeder- en vaderharten stelen. En nu heeft Andy er ook het passend beeldmateriaal opgeplakt voor Youtube. Klik hier om het resultaat te bekijken en te beluisteren.
Tja, Andy heeft deze zomer een nieuwe creatieve outlet ontdekt en hij wil voorlopig van geen stoppen weten! Ons Belgisch zomertje dat naadloos overgaat in herfstachtige toestanden is voor Andy's studio-creativiteit blijkbaar een zegen!
Tja, Andy heeft deze zomer een nieuwe creatieve outlet ontdekt en hij wil voorlopig van geen stoppen weten! Ons Belgisch zomertje dat naadloos overgaat in herfstachtige toestanden is voor Andy's studio-creativiteit blijkbaar een zegen!
maandag 5 september 2011
O die buitenoptredens toch, nee, geef ons een zaal aub!
Voor het eerst in onze "muzikale carrière" van 16 jaar werd er een optreden totaal afgeblazen. We zouden gisteren aan het Kasteel van Horst in Holsbeek voor het goede doel zingen, te samen met vele andere acts. De dag voordien het degelijke podium gemonsterd, een glaasje gedronken met de organisator op het zonovergoten terras...
Maar een zwaar onweer de nacht daarop transformeerde de wei voor het podium in een sompige moerasachtige brij en wat verder lagen boomkruinen en heel der stukken stammen kriskras verspreid.
Het dansgroepje dat na ons zou komen trok nog vol goeie moed het water af van het podium.
Maar nee het heeft niet mogen zijn. Ook wij voelen de gevolgen van Pukkelpop voor de andere festivals en festivallekes. Men is veel voorzichtiger geworden en last dus sneller af. Ook al is er dan sprake van een financiële kater want ja, de geluidsfirma en hier voor dit festivalleke al die goedgevulde picnick zakjes moet de organisator hoedanook ophoesten...
Maar, eerlijk toegegeven, Andy & Di houden niet echt van buitenoptredens. Zelfs als er een prima podium en dergelijke is. Om van het onvoorspelbare weer zelfs te zwijgen, een echte band, een contact, een heen en weer gaan met het publiek krijg je niet, terwijl net dat onze sterkte is in de zalen.
Bovendien kan je nooit je zalenshow brengen.
In ons geval zou het daar in Horst maar een superkort vleugje “Andy & Di singing and singing along ” geweest zijn. Terwijl onze gangbare podiumshow in zalen naast de zang een flinke portie cabaret, humor en inspirerende vertellingen tussendoor voorschotelt. Vaak met een boodschap achter de dingen gestoken. Licht, luchtig, zinvol, verrassend, fris, diepgaand, dingen om over na te denken, plezant, exciting, climax, verbinden via samenzang in groep: het zit er allemaal in. In zalen gebruiken we daarbij ook beeldmateriaal op het groot scherm tijdens sommige eigen nummers, omdat beelden vaak sterker spreken dan louter woorden, zelfs als die gezongen worden.
En zeker nu Andy zich uitleeft op ons Youtubekanaal hebben we mooi beeldmateriaal bij vele van de eigen songs.
Ik weet het, het publiek houdt van buiten in een zacht zonnetje te zitten enzovoort, maar geef ons maar een goede zaal met een mooi podium en alles er op en er aan!
Maar een zwaar onweer de nacht daarop transformeerde de wei voor het podium in een sompige moerasachtige brij en wat verder lagen boomkruinen en heel der stukken stammen kriskras verspreid.
Het dansgroepje dat na ons zou komen trok nog vol goeie moed het water af van het podium.
Maar nee het heeft niet mogen zijn. Ook wij voelen de gevolgen van Pukkelpop voor de andere festivals en festivallekes. Men is veel voorzichtiger geworden en last dus sneller af. Ook al is er dan sprake van een financiële kater want ja, de geluidsfirma en hier voor dit festivalleke al die goedgevulde picnick zakjes moet de organisator hoedanook ophoesten...
Maar, eerlijk toegegeven, Andy & Di houden niet echt van buitenoptredens. Zelfs als er een prima podium en dergelijke is. Om van het onvoorspelbare weer zelfs te zwijgen, een echte band, een contact, een heen en weer gaan met het publiek krijg je niet, terwijl net dat onze sterkte is in de zalen.
Bovendien kan je nooit je zalenshow brengen.
In ons geval zou het daar in Horst maar een superkort vleugje “Andy & Di singing and singing along ” geweest zijn. Terwijl onze gangbare podiumshow in zalen naast de zang een flinke portie cabaret, humor en inspirerende vertellingen tussendoor voorschotelt. Vaak met een boodschap achter de dingen gestoken. Licht, luchtig, zinvol, verrassend, fris, diepgaand, dingen om over na te denken, plezant, exciting, climax, verbinden via samenzang in groep: het zit er allemaal in. In zalen gebruiken we daarbij ook beeldmateriaal op het groot scherm tijdens sommige eigen nummers, omdat beelden vaak sterker spreken dan louter woorden, zelfs als die gezongen worden.
En zeker nu Andy zich uitleeft op ons Youtubekanaal hebben we mooi beeldmateriaal bij vele van de eigen songs.
Ik weet het, het publiek houdt van buiten in een zacht zonnetje te zitten enzovoort, maar geef ons maar een goede zaal met een mooi podium en alles er op en er aan!
donderdag 1 september 2011
Zondag 4 september publiek optreden in Horst voor het goede doel
Nu zondag 4 september treden we om 11 uur op aan het Kasteel van Horst voor het goede doel.
Alle info : klik hier
Iedereen van harte welkom.
Alle info : klik hier
Iedereen van harte welkom.
vrijdag 26 augustus 2011
Andy, de "would be rock en roll star"
Wat anderen een kwakkelzomer noemen, maakt mijn man Andy juist erg productief.
Hij heeft ondertussen zijn derde zomer-videoopname op Youtube gezet. Nu de opnames voor zijn laatste autobiografische rocksong "Music" met zijn spiksplinternieuwe videocamera waren echt hilarisch leuk!
Hij verscheen, na een intense verkleedsessie, als rasechte rock en roll ster in onze tuin.Wat onze buren meteen hartelijk deed glimlachen en vooral even die kwakkelzomer kon doen vergeten...Nee, in plaats van daarover te zeuren, werkt zijn lichte "madness" blijkbaar aanstekelijk. Vooral als hij "als een would be rockstar" acrobatische toeren uithaalt en daarbij keihard een microfoon tegen zijn voorhoofd knalt! Tja, die inspiratie kwam van de Bon Jovi documentaire die hij, toeval of niet, de avond ervoor bekeken had. "Wat zot zijn doet dus soms weldegelijk -letterlijk- zeer!"
Ook de opnames van ons dansstukje in onze, voor de uitzondering eens zonovergoten, living kleuren alvast onze herinneringen aan "de zomer van 2011". Je bent meteen uit je dagelijkse routine getrokken, zonder dat je je huis hoeft te verlaten.
En blijkbaar heeft het "Andyendi" Youtube kanaal op het internet nog wat succes ook. Andy krijgt zo reacties vanuit de hele wereld, vooral uit Canada en de VS. Enfin, allemaal vluchtig natuurlijk en gewoonlijk beperkt tot "clicks" op de links, maar toch... Hij is blij en dan ben ik "als voorbeeldige echtgenote" ook blij, nietwaar!
Ondertussen komen er terug live optredens aan en ja, ik voel toch wat plankenkoorts, alsof ook ik op 1 september naar de schoolbanken terugkeer, met zo'n dubbel gevoel van: " 't Is weer voorbij die mooie (kwakkel)zomer" en "kriebels voor het onbekende wat komen gaat".
Maar eerst nog komende zondag de "Ronde van Leuven" fietsen, weer of geen weer!
Hij heeft ondertussen zijn derde zomer-videoopname op Youtube gezet. Nu de opnames voor zijn laatste autobiografische rocksong "Music" met zijn spiksplinternieuwe videocamera waren echt hilarisch leuk!
Hij verscheen, na een intense verkleedsessie, als rasechte rock en roll ster in onze tuin.Wat onze buren meteen hartelijk deed glimlachen en vooral even die kwakkelzomer kon doen vergeten...Nee, in plaats van daarover te zeuren, werkt zijn lichte "madness" blijkbaar aanstekelijk. Vooral als hij "als een would be rockstar" acrobatische toeren uithaalt en daarbij keihard een microfoon tegen zijn voorhoofd knalt! Tja, die inspiratie kwam van de Bon Jovi documentaire die hij, toeval of niet, de avond ervoor bekeken had. "Wat zot zijn doet dus soms weldegelijk -letterlijk- zeer!"
Ook de opnames van ons dansstukje in onze, voor de uitzondering eens zonovergoten, living kleuren alvast onze herinneringen aan "de zomer van 2011". Je bent meteen uit je dagelijkse routine getrokken, zonder dat je je huis hoeft te verlaten.
En blijkbaar heeft het "Andyendi" Youtube kanaal op het internet nog wat succes ook. Andy krijgt zo reacties vanuit de hele wereld, vooral uit Canada en de VS. Enfin, allemaal vluchtig natuurlijk en gewoonlijk beperkt tot "clicks" op de links, maar toch... Hij is blij en dan ben ik "als voorbeeldige echtgenote" ook blij, nietwaar!
Ondertussen komen er terug live optredens aan en ja, ik voel toch wat plankenkoorts, alsof ook ik op 1 september naar de schoolbanken terugkeer, met zo'n dubbel gevoel van: " 't Is weer voorbij die mooie (kwakkel)zomer" en "kriebels voor het onbekende wat komen gaat".
Maar eerst nog komende zondag de "Ronde van Leuven" fietsen, weer of geen weer!
vrijdag 19 augustus 2011
Autobiografische song met video van Andy op Youtube + over Pukkelpop
Zopas heeft Andy zijn autobiografisch nummer "Music" met een fantastische video op Youtube gezet : Klik op deze link
De video's die Andy maakt met zijn kwaliteitscamera worden alsmaar gesofisticeerder, en mooier!
Het Drama van Pukkelpop spookt vandaag door mijn hoofd want het doet me onmiddellijk terugdenken aan een heel persoonlijk engste moment van een aantal jaren geleden op Marktrock tijdens een optreden van uitgerekend Skunk Anansie. Veel te veel volk op de Oude markt en ik moest toen echt de vuisten ballen tegen de rug van de mens die voor me stond, gewoon om nog adem te kunnen halen. Sindsdien heb ik nooit nog massa festivals of andere evenementen met massa's volk bezocht. Je moet je noodgedwongen overgeven aan de waanzin, als die uitbreekt en dat wil ik zoveel als ik kan vermijden.
Voor mij persoonlijk hebben de meeste massa festivals trouwens ook iets demonisch zo gekregen. Sommige jonge mensen gedragen zich onder invloed van alcohol, vaak ook drugs, uitzinnig en simpelweg waanzinnig, opgezweept door het "rauwe lawaai" dat aan hen verkocht wordt als muziek. Alle remmen los voor een uit de hand gelopen soort van orgie-toestand, echt demonisch eigenlijk. Letterlijk beestachtig, met alle respect voor de echte dieren. Dus nee, mij zie je daar al lang niet meer...
Ook al blijft het noodlot iets uitzonderlijks, festivals houden nu eenmaal een verhoogd risico in, kijk maar naar de lijst van festivals waar het ooit misliep.
Bij dit voorval van Pukkelpop vergeten we in het bijzonder dat de natuur uiteindelijk de baas blijft. Hoe uitzonderlijk dat zwaar onweer uitgerekend boven Kievit ook was.
Ik voel uiteraard diep mee met de familie en vrienden van de 5 mensen die nooit meer terugkeren uit die hel. Het noodlot is hen fataal geworden...Laat ons hopen dat de zwaargewonden er heelhuids doorkomen...Maar met welke lichamelijke gevolgen? Met welke trauma's zullen zij worstelen? Als ik al zie wat dat ene optreden toen op Marktrock een aantal jaar geleden met mij gedaan heeft? Sindsdien hebben ze wel Marktrock veiliger gemaakt en overbevolking op de Oude Markt wordt nu voorkomen. En dan gebeurt er weer dit, van een totaal andere orde, op Pukkelpop...
Nee, toch maar liever van die prachtige video van Andy genieten: van zijn Music! Kijken maar!
De video's die Andy maakt met zijn kwaliteitscamera worden alsmaar gesofisticeerder, en mooier!

Het Drama van Pukkelpop spookt vandaag door mijn hoofd want het doet me onmiddellijk terugdenken aan een heel persoonlijk engste moment van een aantal jaren geleden op Marktrock tijdens een optreden van uitgerekend Skunk Anansie. Veel te veel volk op de Oude markt en ik moest toen echt de vuisten ballen tegen de rug van de mens die voor me stond, gewoon om nog adem te kunnen halen. Sindsdien heb ik nooit nog massa festivals of andere evenementen met massa's volk bezocht. Je moet je noodgedwongen overgeven aan de waanzin, als die uitbreekt en dat wil ik zoveel als ik kan vermijden.
Voor mij persoonlijk hebben de meeste massa festivals trouwens ook iets demonisch zo gekregen. Sommige jonge mensen gedragen zich onder invloed van alcohol, vaak ook drugs, uitzinnig en simpelweg waanzinnig, opgezweept door het "rauwe lawaai" dat aan hen verkocht wordt als muziek. Alle remmen los voor een uit de hand gelopen soort van orgie-toestand, echt demonisch eigenlijk. Letterlijk beestachtig, met alle respect voor de echte dieren. Dus nee, mij zie je daar al lang niet meer...
Ook al blijft het noodlot iets uitzonderlijks, festivals houden nu eenmaal een verhoogd risico in, kijk maar naar de lijst van festivals waar het ooit misliep.
Bij dit voorval van Pukkelpop vergeten we in het bijzonder dat de natuur uiteindelijk de baas blijft. Hoe uitzonderlijk dat zwaar onweer uitgerekend boven Kievit ook was.
Ik voel uiteraard diep mee met de familie en vrienden van de 5 mensen die nooit meer terugkeren uit die hel. Het noodlot is hen fataal geworden...Laat ons hopen dat de zwaargewonden er heelhuids doorkomen...Maar met welke lichamelijke gevolgen? Met welke trauma's zullen zij worstelen? Als ik al zie wat dat ene optreden toen op Marktrock een aantal jaar geleden met mij gedaan heeft? Sindsdien hebben ze wel Marktrock veiliger gemaakt en overbevolking op de Oude Markt wordt nu voorkomen. En dan gebeurt er weer dit, van een totaal andere orde, op Pukkelpop...
Nee, toch maar liever van die prachtige video van Andy genieten: van zijn Music! Kijken maar!
maandag 8 augustus 2011
Vakantie met de jongelui...
Volop vakantie in België met de opgegroeide kinderen (jongelui beter gezegd) van mijn Britse echtgenoot Andy. En we passen ons prima aan aan het wisselvallige weer. Zo zijn we gisteren met z'n allen gaan zwemmen in de zwemvijver van Rotselaar en niemand daar! Het water was nochtans warm en de zon kwam er geregeld door. Er zat nogal wat wind die het water voortstuwde en het is absoluut zalig om je dan op het water te laten meedrijven. De kinderen groeiden op in het Lake District in het Noorden van Engeland en ze zijn dus veel meer gehard tegen frissere temperaturen. En ik ben gehard door mijn dagelijks gezondheidsritueel! Het is echt absoluut een aanrader om buiten te zwemmen ook als het geen 25 graden is! En vooral als er wind zit!
Vandaag neemt de dochter met de papa het bluesy "In the Summertime" op. Ze speelt de yukulele in een band van studentenvrienden en ze zingt ook heel mooi. Heel leerijk en terzelfdertijd plezant voor haar om doen.
We hebben ook voor het eerst de brouwerij van Stella Artois bezocht, hier in Leuven. Voorheen nog nooit geweest en onze Britse studenten houden natuurlijk van het gratis bier dat ze overvloedig te proeven krijgen...
Nee hoor, wij klagen niet. In vergelijking met Noord Engeland vinden ze het hier prima weer! Zo zie je maar, alles hangt er van af hoe je het bekijkt en met welke andere streek je ons weer vergelijkt.
Ik geniet ook met volle teugen van onze uitgebreide "ontbijtbabbels". Alles komt aan bod, tot en met zelfs de vraag: "geloof je in de ziel?", wat door onze wetenschapper serieus in twijfel getrokken wordt maar niet door onze "English literature" studente!
Zo'n uitwisseling tussen de generaties is fascinerend en heel leerrijk.
Het huis ligt wel wat overhoop omdat dagelijks opruimen niet echt aan de orde is en onze living nu eenmaal de gezelligste plek is om te zitten lezen of te computeren op de laptop, hangend in de zetel. En 's avonds kijken we er op het groot scherm van onze optredens naar alternatieve films die de zoon op zijn laptop staan heeft...
Nee, opkuisen is voor als ze terug huiswaarts zijn en het hier weer wel ...wat stiller zal zijn. Maar dan is er terug optredenwerk aan de winkel dus...
Genieten nu!
Vandaag neemt de dochter met de papa het bluesy "In the Summertime" op. Ze speelt de yukulele in een band van studentenvrienden en ze zingt ook heel mooi. Heel leerijk en terzelfdertijd plezant voor haar om doen.
We hebben ook voor het eerst de brouwerij van Stella Artois bezocht, hier in Leuven. Voorheen nog nooit geweest en onze Britse studenten houden natuurlijk van het gratis bier dat ze overvloedig te proeven krijgen...
Nee hoor, wij klagen niet. In vergelijking met Noord Engeland vinden ze het hier prima weer! Zo zie je maar, alles hangt er van af hoe je het bekijkt en met welke andere streek je ons weer vergelijkt.
Ik geniet ook met volle teugen van onze uitgebreide "ontbijtbabbels". Alles komt aan bod, tot en met zelfs de vraag: "geloof je in de ziel?", wat door onze wetenschapper serieus in twijfel getrokken wordt maar niet door onze "English literature" studente!
Zo'n uitwisseling tussen de generaties is fascinerend en heel leerrijk.
Het huis ligt wel wat overhoop omdat dagelijks opruimen niet echt aan de orde is en onze living nu eenmaal de gezelligste plek is om te zitten lezen of te computeren op de laptop, hangend in de zetel. En 's avonds kijken we er op het groot scherm van onze optredens naar alternatieve films die de zoon op zijn laptop staan heeft...
Nee, opkuisen is voor als ze terug huiswaarts zijn en het hier weer wel ...wat stiller zal zijn. Maar dan is er terug optredenwerk aan de winkel dus...
Genieten nu!
Abonneren op:
Posts (Atom)