maandag 9 april 2018

Als je door de speling van het lot op 3 dagen tijd 2 keer voor je moeder mag optreden: Voor haar Okra groep en op haar feest voor haar 90ste verjaardag. Zo dankbaar! Touching! 'Eerbied voor jouw grijze haren' en 'Que Sera', haar favoriete nummers



woensdag 28 maart 2018

Gisteren voor het eerst in meer dan 20 jaar Andy & Di toch wel een paar 'podium attributen’ vergeten zeker. Er zat niets anders op dan extra heen en weer te rijden, gelukkig maar 20 km van onze thuisstek! Tja, nederig aanvaarden dat een zestigplusser zo’n dingen voor krijgt? Maar nee, het kan toch iedereen overkomen, niet?
Eind goed al goed, KVLV Heultje bleek helemaal in de ban van onze ‘Werken aan een Mirakel’ voorstelling. ‘Jullie opvoering raakte diep, gaf vreugde en jullie betrokkenheid bij het hele gebeuren is enorm’, klonk het unaniem in koor. ‘Rap wegwezen vooraleer ik begin te blozen’ stamelde ik in de zoveelste niet te stoppen spontane opwelling, terwijl mijn ogen nog wat bruiner fonkelden en mijn dankbaar hartje nog wat warmer gloeide…
Wat doen we dit graag, zo met zijn tweetjes dat podium op en dan nog op de koop toe al ruim 20 jaar als man en vrouw! Binnenkort bereiken we met onze ‘Werken aan een Mirakel’ trouwens een mijlpaal voor het aantal voorstellingen. Meer daarover later.
www.andyendi.be/pages/000005.html

maandag 26 februari 2018

En de dag er op stonden we voor de Kring Gepensioneerden van KBC Antwerpen het beste van onszelf te geven. Waar is de tijd dat ik nog voor het Kredietbank Hoofdkantoor in Brussel werkte, als perschef?
Het gaf me dus wel zo wat een vreemd gevoel van nu in Antwerpen in dat chique Auditorium als verteller/zangeres te staan met onze voorstelling "Werken aan een Mirakel". We werden zelfs bijgestaan door een professionele geluidsman ter plekke. En de fotograaf van dienst trok prachtige foto's.







zaterdag 24 februari 2018

Andy met een kilt van de Wallace clan van zijn Schotse grootmoeder in actie tot groot jolijt van de Neos groep in de prachtige Oude Abdij van Kortenberg. Maar natuurlijk hebben we vooral gezellig gezongen...

woensdag 14 februari 2018


Nee dit stuk gaat niet over nostalgie. Ik ben immers een gelukkige zestiger die zich wanneer ze maar wil kan opladen aan de ultieme verbeelding van ‘voel hoe de krachtige kristalenergie doorheen heel je lichaam stroomt.’
En toch, daarstraks liep ik zo wat te ‘jogwandelen’ (zo benoem ik de combinatie van joggen en wandelen) in het natuurwoonpark waar we het geluk hebben van te wonen. Het is Krokusvakantie. Ook al zit ons woonpark al enige tijd behoorlijk vol van jonge gezinnen met kinderen in hun gloednieuwe strakke witte villa’s, je kan hier enkel de waakhonden horen blaffen. Waar zitten dan die kinderen te spelen?
En zie, heimwee naar vroeger overvalt me plots. Toen wij op de boerderij elke vakantiedag benutten om van alles en nog wat uit te steken, buiten, o ja, steeds buiten… Of bij slecht weer in de schuur op de strozolder. ‘Nu laat je jezelf toch overmannen door nostalgie’. Allee vooruit, terug naar het hier en nu in ons o zo winters zonnige natuurwoonpark. Geniet van al die blaffende honden die o zo goed op de verlaten huizen van hun bazen passen. Voel hoe de glasheldere kristalenergie je lichaam helemaal inneemt. Laat je vullen.
Al veel beter, zo helemaal in het ‘hier’. Het is wat het is, ja ‘dat is’.
Maar een paar uur later steekt ze weer haar kop op, mijn vertrouwde vriendin, Nostalgia. Zo’n 20 jaar wonen we hier ondertussen op onze beboste heuvel. In mijn herinnering zie ik mezelf in die heerlijke beginjaren over ons terras lopen en op de fiets vertrekken langs de meest pittoreske, landelijke weggetjes. Och God, waar is de tijd, toen we nog in volle bloei voor ons uit stonden te staren in de stralende ochtendzon… ‘Spiegelbeeld’ hoor ik Willeke Alberti plots in mijn hoofd zingen. O nee, niet Willeke die haar ballades zingt, daar moest ik vroeger zo van ontroering bij huilen. Iets in haar stem vereeuwigt dat pure nostalgische, haast in elk nummer dat ze zong.
Waar is mijn kristalenergie redding? Laat ze maar binnenstromen, laat me kristalenergie worden, helemaal in het hier en nu! Oef, ik voel me meteen gezegend in dat kristallen energetisch lichaam, in mijn verbeelding knipoog ik guitig naar glimlachende glazuurblauwe ogen die niet van deze wereld zijn.
Nostalgia, hou nu je kop maar. Ik heb echt geen heimwee naar die ellendige kostschool, terwijl ik bij het opruimen van wat kasten op de bestofte dagboeken van de donkerste periode uit mijn leven als tiener stuit. Ook al niet naar al die mislukte pogingen als jonge vrouw om een liefdesrelatie op te bouwen. Ja de ware Jacob, als die al bestaat, liet bij mij lang op zich wachten. Nee, ik heb al helemaal geen nostalgische overpeinzingen naar mijn van faalangst bezeten tijd als kaderlid in een grootbank.
Oef, zucht, adem, hoera! Laat me maar vrolijke zestiger wezen, met alle wijsheid er gratis bovenop. Kom jongens, laat ik me maar weer eens baden in die zalige kristalenergie die zich altijd en overal beschikbaar stelt om mijn lichaam binnen te stromen. Ik glimlach van puur geluk naar een paar intens blauwe ogen die niet van deze wereld zijn. Hier en nu! Zalig toch. Nostalgia, trouwe vriendin, mis je mij?

dinsdag 2 januari 2018

Dankbaar voor de vele eindejaarsoptredens die we gespreid over heel Vlaanderen mochten brengen duiken wij nu 2018 binnen.
Wij wensen alle organisaties alvast een prachtige werking toe. Met groeiende groepen, blije gezichten, interessante activiteiten met een gezonde mix tussen ontspannend en verrijkend. Dat is alvast de mix die wij met onze programma's beogen.
Ook dit jaar bieden wij heel het jaar door onze verschillende keuzes (programma's) van optredens aan.
Neem alvast een kijkje in ons uitgebreid aanbod op onze website .
Door ons te “liken” op onze Facebookpagina blijft u alvast up-to-date over Andy & Di.
Vriendelijke groeten
Andy & Di

maandag 25 december 2017

Dankbaar voor al de eindejaarsconcerten die we overal in Vlaanderen mochten brengen, laten we ons nu op Kerstmis zelf even inspireren: Bijvoorbeeld met het "Desiderata" van Max Ehrmann: “Vele mensen hebben mooie idealen, laat ons niet blind zijn voor al het goede om ons heen. Ook al is ons bestaan soms wat dor, de Liefde is eeuwig als het gras.
Door deze Liefde toe te laten kweken we Geestkracht, als bescherming bij ongeluk in het leven. Want heel wat angst groeit uit stress en eenzaamheid.
We zijn allen kinderen van het oneindig heelal, Zoals de bomen en sterren, hebben we allen, zonder uitzondering, het recht om hier te zijn, ook al is dat niet altijd evident.
Er is geen twijfel dat ons heelal, zich ontvouwt als gepland.
En het is, een mooie wereld. Wees zorgzaam. Streef naar geluk.“
Andy zette het beroemde gedicht jaren geleden al op muziek, klik op de link:
Desiderata